ကြာလာလမ္ပူၿမဳိ႕နဲ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္း ေတာင္ေစာင္းတစ္ခုေပၚမွာ ကိန္း၀ပ္စံပယ္တဲ့ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ကုိ သြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ျခင္း...
ေတာင္ေပၚအနည္းငယ္တက္ၿပီး ရုိက္ထားတဲ့ပုံ...
ေစတီအတြင္းရွိ ကိန္း၀ပ္စံပယ္ေတာ္မူတဲ့ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ျမတ္...
တနဂၤေႏြေန႔မ်ားတြင္ ေရႊျမန္မာအလုပ္သမားနဲ႔ စည္ကားလ်က္ရွိ...ဘုရားလာဖူးႀကျခင္း၊ သန္႔ရွင္းေရး လာလုပ္ႀကျခင္း...(တရုတ္လူမ်ဳိးအနည္းငယ္ႏွင့္ အိႏၵိယလူမ်ဳိးအနည္းငယ္လည္း ဘုရားလာေရာက္ဖူးေမွ်ာ္လ်က္ရွိ...)
ေနမင္းႀကီးက အလြန္ပူတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္ေတာ့ ခုလုိပဲ ျမင္ေနရပါတယ္...ေနာက္က ေလ်ာင္းေတာ္မူရုပ္ပြားေတာ္ပါ...(ကင္မရာမေကာင္းလုိ႔ ျဖစ္တယ္လို႔လည္း ဆုိခ်င္ဆုိေပါ့ေလ...ေနပူတာေႀကာင့္ မဟုတ္ဘဲနဲ႔...)
အာဇာနည္သစ္ပင္ႀကီးလား မသိ...တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း ထုိးတက္လာတယ္...
ေတာင္ေစာင္း...
ပူထရာဂ်ာယားၿမဳိ႕သစ္ကို သြားေရာက္ေလ့လာျခင္း...
ပူထရားဂ်ာယားၿမဳိ႕သစ္မွာ ရုံးေတြ၊ ၀န္ထမ္းေတြပဲ ရွိၿပီး သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္း သန္႔သန္႔ျပန္႔ျပန္႔နဲ႔ တည္ရွိေနပါတယ္...တနဂၤေႏြအားလပ္ရက္မွာ လာေရာက္ေလ့လာ၊ အပန္းေျဖႀကတယ္...
ေရာက္တုန္းေရာက္ခုိက္ ဓာတ္ပုံေလးေတာ့ ရိုက္ထားဦးမွ...
စိမ္းလဲ့ႀကည္ျပာ ေရကန္သာ...
ဘယ္ဘက္လက္ေပၚက ကင္မရာႀကဳိးေနာ္...တျခားႀကဳိးမဟုတ္ရပါ...
အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္ သစ္ပင္အခြ်န္ေလးေတြနဲ႔ လွလုိ႔ပလုိ႔...
သူကေတာ့ ဘယ္သူျဖစ္မယ္ ထင္လည္း...သူက ကဗ်ာဆရာ ဒကာေတာ္ ေႏြေတးရွင္(မင္းဧရာ)ပဲ ျဖစ္ပါတယ္...ဘုန္းဘုန္းက စမုန္ညင္းဘုရားနဲ႔ ပူထရားဂ်ာယားကို သြားခ်င္တဲ့ဆႏၵဟာ မႈိတက္ခါနီးေနပါၿပီ...ကိစၥမ်ားေျမာင္ လူတုိ႔ေဘာင္လုိ႔ ေျပာႀကတယ္မလား...ဒကာေတာ္ေတြကို ဘယ္ေျပာထြက္၊ ဘယ္ေျပာရက္ပါ့မလည္းေလ...သုိ႔ေပသိ ဒကာေတာ္ ေႏြေတးရွင္က ဖုန္းဆက္လာတယ္...တနဂၤေႏြေန႔အားတယ္...ဘယ္ကို လုိက္ပုိ႔ေပးရမလည္းတဲ့...ဟာ ဒါဆုိရင္ လမ္းသြားရင္းနဲ႔ေမာဟုိက္ၿပီး...ေရဆာေနတဲ့အခ်ိန္ေလးမွာ...သန္႔ရွင္းႀကည္လင္ ခ်ဳိၿမိန္ေအးျမတဲ့ ေရကန္တစ္ခု ကိုယ့္ေရွ႕မွာ ဘြားခနဲ ေပၚလာသလုိပါပဲလား...
ေဟာ သည္ေနရာကိုေတာ့ Batu Caves လုိ႔ ေခၚပါတယ္...သည္ေနရာကိုေတာ့ ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ ဘုန္းဘုန္းဦးေကာေလးက တရုတ္ႏွစ္သစ္ကူးမွာ ဒုလႅဘဘုန္းဘုန္းေတြကို လုိက္ပို႔ရင္းနဲ႔ လုိက္သြားခဲ့တယ္...
ခု ျမင္ေနရတဲ့ ေလွကားေပၚ တက္ရပါမယ္...
ဒုလႅဘဘုန္းဘုန္းမ်ားကိုေတာ့ ေဟာဒီ ဘတ္စ္ကား အ၀ါေရာင္နဲ႔ သယ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္...
အေပၚကို အနည္းငယ္တက္ၿပီးေနာ္ ေနာက္ျပန္လွည့္တုန္းခဏ ရုိက္လုိက္တယ္...
ကင္မရာကုိ သတိျပဳရပါမယ္...ဓားျပေတြ ေစာင့္ေနႀကတယ္...
အတြင္းထဲ ၀င္ခါနီး ေနာက္လွည့္ႀကည့္ေတာ့ ေဟာ ဒီလုိ ျမင္ရတယ္...
အတြင္းပုိင္းထဲ ေရာက္ပါၿပီ...
ဒုလႅဘဘုန္းဘုန္းေတြနဲ႔အတူ အမွတ္တရ (ရုိက္ေနတုန္းမွာ မေလးသူေတြ၊ အင္ဒုိနီးရွားသူေတြလည္း အမွတ္တရဆုိၿပီး ကမူးရွဴးတုိး ၀င္လာႀကတယ္...)
ဘေလာ့ဂါ ေနေဇာ္လင္းနဲ႔ ကဗ်ာဆရာဥတ္ႀကီး (ဥတ္ေလးမဟုတ္ဘူးေနာ္…ဥတ္ႀကီး)
ဒကာေတာ္ ေႏြေတးရွင္ (မင္းဧရာ)
ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ ေက်းဇူးရွင္ေတြ...ရန္ကုန္စေရာက္ေတာ့ ဗမာစကားလည္း တတ္ေသးဘူးဗ်...ဆြမ္းခံအိမ္တစ္အိမ္က ဒကာမႀကီးတစ္ေယာက္က သူ႕ကို မယ္ေတာ္လုိ႔ ေခၚပါတယ္တဲ့...အဲဒီတုန္းက မယ္ေတာ္ဆုိတာ ဘာကို ေခၚမွန္းလည္း သိဘူး...ေရစက္ဆုံပုံေျပာပါတယ္...ေဆြမေတာ္မ်ဳိးမစပ္ေနာ္...ရွမ္းျပည္နဲ႔ရန္ကုန္ အေ၀းႀကီးရယ္...သူ႕အေႀကာင္းလည္း ကုိယ္မသိေသး...ကိုယ့္အေႀကာင္းလည္း သူတုိ႔မသိေသး...မယ္ေတာ္ေခၚဆုိေတာ့ ေခၚလုိက္တာပဲ...ဒကာႀကီးကိုေတာ့ ပါပါႀကီးလုိ႔ ေခၚတယ္...
ဒါကေတာ့ မမရဲ႕ေမြးေန႔ အမွတ္တရ...
၂၀၀၈-စ အကူးမွာ သီဟုိဠ္ကို ႀကြဖုိ႔ သူတုိ႔ေတြ လုိက္ပုိ႔ႀကတယ္...(က်န္တဲ့ေက်းဇူးရွင္ေတြ ရွိေသးတယ္...ဓာတ္ပုံအဆင္မေျပလုိ႔...မတင္ရတာ)
လက္ေဆာင္ဘာ၀ယ္ရမွာလည္းလုိ႔ စဥ္းစားတဲ့အခါမွာ ေခ်ာကလက္ကို မ်က္စိထဲ ဖ်တ္ခနဲေပၚလာတယ္...ဆရာသမားဘုန္းဘုန္းမ်ားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းဘုန္းဘုန္းမ်ားကိုေတာ့ ေခ်ာကလက္နဲ႔ ကန္ေတာ့၊ ေခ်ာကလက္ကို လက္ေဆာင္ေပးခ်င္ပါတယ္...
ဒကာေလး၊ ဒကာႀကီးေတြအတြက္ေတာ့ ဘာလက္ေဆာင္ေပးရမွန္း မသိဘူး...ဒါနဲ႔ ကေမၻာဒီးယားသြားတုန္းက ၀ယ္ထားတဲ့ အကၤ်ီေတြကိုပဲ ေပးခ်င္ပါတယ္...
ဟုိတစ္ေန႔က စုန္ဂုိင္း၀မ္း စူပါမားကဲတ္မွာ သြား၀ယ္လုိက္တယ္။ ပထမေတာ့ ပါကစၥတန္ဆုိင္လား၊ အိႏၵိယဆုိင္လား မသိဘူး။ ပစၥည္းကို ၁၈၀-တန္ကို ငါးဆယ္အထိ ေလွ်ာ့ေပးတယ္။ ဒါဆုိရင္ မမွန္ေတာ့ဘူးထင္တယ္ဆုိၿပီး ေနာက္တစ္ဆုိင္ကို သြားလုိက္တယ္။ အဲဒီဆုိင္က တရုတ္မ။ တရုတ္မဆုိင္က မဆုိးဘူး။ ေစ်းမွန္တယ္။ ဒါေပမယ့္ လုိခ်င္တာ အစုံမရဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ေနာက္တစ္ဆုိင္ကိုသြားေတာ့ ျမန္မာအလုပ္သမားေရာင္းတဲ့ဆုိင္ ျဖစ္ေနတယ္။ အဆင္ကို ေျပလုိ႔။ ပစၥည္းေကာင္းတဲ့အေႀကာင္းကို သူက ဘယ္လုိသက္ေသျပလည္းဆုိေတာ့ တစ္ခါတုန္းက ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ အကယ္ဒမီ အိၿႏၵာေက်ာ္ဇင္လည္း အဲဒီမွာ လာ၀ယ္ဖူးတယ္ဆုိပဲ။ သူ တကယ္သေဘာေကာင္းတယ္။ ေခ်ာကလက္၀ယ္ခ်င္တယ္ေျပာေတာ့ သူကပဲ ေခ်ာကလက္မ်ဳိးစုံရွိတဲ့ အထပ္ကို ေခၚသြားၿပီး ၀ယ္ေပးတယ္။ ေခ်ာကလက္ေတြမ်ားၿပီး ဘယ္ဟာကို ယူရမွန္း ဆုံးျဖတ္ရခက္ျပန္တာနဲ႔ သူက သည္လုိေျပာတယ္။ သူ႕အိမ္သူသက္ထားက သည္ပုလင္းနဲ႔ေခ်ာကလက္ကို ထမင္းစားသလုိမ်ဳိး စားတဲ့အေႀကာင္း ေျပာျပေတာ့ ဘုန္းဘုန္းလည္း အဲဒီအမ်ဳိးအစားပဲ ၀ယ္လုိက္ပါတယ္။
ဒကာမေလး၊ ဒကာမႀကီးေတြ အတြက္ေတာ့ ေပါထွာ...လွလွပပေလးလည္း မေရြးတတ္တာနဲ႔ လွတယ္လုိ႔ ထင္တဲ့ ပိုက္ဆံအိတ္ေတြကို ၀ယ္လုိက္မိတယ္...သားေရစစ္စစ္ကို မ၀ယ္ႏိုင္တာနဲ႔ သားေရနဲ႔ ဘာနဲ႔လည္း မသိဘူး...ေရာထားတဲ့ အိတ္ကိုပဲ ၀ယ္ျဖစ္လုိက္တယ္...
ကိုရင္နဲ႔ မဒုိးကန္တုိ႔ေရာက္ရွိလာျခင္း
ဟုိးေရွးေရွးတုန္းက ဘုရားရွင္ေတာ္လက္ထက္တုန္းကေပါ့။ ဘဂၢတုိင္း၊ သုသုမာရဂိရ ၿမဳိ႕မွာေန ထုိင္ႀကတဲ့ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး အရမ္းလည္းခ်စ္ႀက၊ ျမတ္ႏုိးႀက၊ ေမတၱာထားႀက၊ အျပန္အလွန္ နားလည္ႀက၊ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္က ကိုယ္နဲ႔ျပစ္မွားဖုိ႔ ေနေနသာသာ စိတ္နဲ႔ေတာင္ မျပစ္မွားခဲ့ဖူးဘူးဆုိတဲ့ နကုလပိတာႏွင့္ နကုလမာတာလုိ႔ေခၚတဲ့ ဇနီးေမာင္ႏွံတုိ႔ ရွိခဲ့ဖူးတယ္။
တစ္ရက္မွာေတာ့ ဗုဒၶျမတ္စြာကို သည္ဘ၀လည္း အရမ္းကို ခ်စ္ႀကတဲ့အေႀကာင္း၊ ဘ၀ဆက္ တုိင္းဆက္တုိင္းမွာလည္း ျပန္လည္ဆုံေတြ႕လုိတယ္၊ ေရစက္ဆုံလုိတယ္ဆုိတဲ့အေႀကာင္း အဲဒီလုိျဖစ္ဖုိ႔ ဘယ္တရားကိုမ်ား လုိက္နာေဆာင္ရြက္သင့္ပါသလဲလုိ႔ ေမးေလွ်ာက္ႀကတယ္။
ဗုဒၶက-
၁။ တူမွ်ေသာ သဒၶါတရားရွိရမယ္၊
(သဒၶါဆုိတာက ယုံႀကည္မႈ၊ ဘာကိုယုံရမွာလည္း ရတနာသုံးပါးနဲ႔ ကံ၊ ဤကားကုသုိလ္၊ ဤကား အကုသုိလ္ဆုိၿပီး ကုသိုလ္၊ အကုသုိလ္တုိ႔ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ကြဲကြဲျပားျပား ေဟာေတာ္မူခဲ့တဲ့ ျမတ္ဗုဒၶအေပၚ ယုံႀကည္ရမယ္။
ၿပီးေတာ့ “လာပါ၊ ရႈပါ၊ က်င့္ႀကံပါ”ဆုိၿပီး ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့စိန္ေခၚရဲတဲ့ တရားေတာ္ကို ယုံႀကည္မႈရွိရမယ္။ ဥပမာ ေျပာျပမယ္ေနာ္။ ဆရာႀကီးဦးဘခင္ရဲ႕တပည့္ ဆရာႀကီးဦးဂုိအင္ကာဆုိတာ ရွိတယ္။ သူ႕တရားရိပ္သာေတြမွာ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ကို မထားထားဘူး။ ဘာေႀကာင့္လည္းဆုိေတာ့ ရုပ္တုကိုးကြယ္မႈ၀ါဒကို အလြန္မုန္းတီးတဲ့ ဘာသာျခားအယူ၀ါဒရွိသူတစ္ဦးဦးက လာေရာက္ေလ့လာ က်င့္ႀကံမွာ မဟုတ္ဘူးဆုိၿပီး မထားထားတာ။ ဘာသာမ်ဳိးစုံ လာေရာက္ေလ့လာက်င့္ႀကံႏုိင္ေအာာင္ ဆုိတဲ့သေဘာေပါ့ေလ။ ရုပ္တုကိုးကြယ္မႈကို အလြန္ မုန္းတီးတဲ့ ဒါယကာတစ္ဦးက ဆရာႀကီးဦးဂုိအင္ကာရဲ႕ရိပ္သာမွာ တရားထုိင္က်င့္ႀကံၿပီးေတာ့ တကယ္ေအးခ်မ္းမႈကို ရရွိတဲ့အခါ ဆရာႀကီးကို ေမးပါတယ္။ ဒါ ဘယ္သူေဟာခဲ့တာလည္းေပါ့။ ဗုဒၶေဟာခဲ့တာေလလုိ႔ေျပာလုိက္ေတာ့ ဘုရားအေပၚ တကယ္ယုံႀကည္သြားၿပီး ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ ရုပ္ပြားေတာ္ကိုလည္း ရွိခုိးဦးခ်ပါေတာ့တယ္။ အေစာတုန္းက ရုပ္တုကိုးကြယ္မႈကို တကယ္မုန္းတီးတဲ့ လူတစ္ေယာက္ေနာ္။ ဆုိလိုတာက ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ စိန္ေခၚရဲတယ္ဆုိ တာကို ေျပာခ်င္တာပါ။ ၿပီးေတာ့ သံဃာဆုိတာ ေကာင္းမႈ၏ လယ္ယာမ်ဳိးေစ့ျဖစ္တယ္ဆိုၿပီး ယုံႀကည္ရမယ္။
ကံ၏အက်ဳိးကို ယုံႀကည္ရမယ္။ ကံဆုိတာက အလုပ္ပါပဲ။ ေရွးဘ၀တုန္းကကံ၊ ေနာက္ဘ၀ကံ ဆုိတဲ့ သံသရာကံေတြကို မႀကံစည္နဲ႔ဦး။ ကံဆုိတဲ့အရာကို မႀကံစည္ေကာင္းဘူး၊ ႀကံစည္ေနလုိ႔ရွိရင္ ပင္ပန္းဖုိ႔၊ ရူးသြပ္ဖုိ႔ပဲ ရွိတယ္လုိ႔ အဂၤုတၱဳိရ္ပါဠိေတာ္မွာ ဆုိထားပါတယ္။ ဒါေႀကာင့္ ေန႔စဥ္သံသရာ၊ ေန႔စဥ္ ကံ(အလုပ္)ကိုပဲ ေကာင္းေအာင္ လုပ္ရမယ္။ )
၂။ တူမွ်ေသာ သီလရွိရမယ္၊
(သီလဆုိတာ ကုိယ္က်င့္တရားပါ။ သီလဆုိတာက ေစာင့္စည္းႏုိင္ေလ အက်ဳိးရွိေလဆုိေပ မယ့္ ေန႔စဥ္ ေစာင့္ထိန္းဖုိ႔ႀကေတာ့ ေျပာသေလာက္ မလြယ္လွပါဘူး။ ဟုိတစ္ေန႔က မဂၤလာေဆာင္ဆြမ္းေကြ်းပြဲတစ္ခု ႀကြသြားတယ္။ တရားနာပရိသတ္ေတြက အမူးေတာင္ မေျပႀကေသးဘူး။ တရားေဟာဆရာေတာ္ တုိင္ေပးတာတစ္မ်ဳိး၊ လုိက္ဆုိတာတစ္မ်ဳိး ျဖစ္ ကုန္ေတာ့တယ္။ တကယ္ဆုိရင္ အဲဒီအခ်ိန္ အမူးေျပသင့္ၿပီေလ။ ေနာ္။ မေနႏုိင္ ရင္ေတာ့ ေသာက္ပါ၊ ေသာက္ပါ။ သုိ႔ေပသိ အခ်ိန္အခါကိုလည္း သိ၊ ရန္လည္း မျဖစ္ႀကရင္ အေကာင္းဆုံးေပါ့။ ဟုတ္ဖူးလား။ ဒါေႀကာင့္ သီလကို အဓိ႒ာန္ေလးနဲ႔ လုပ္ေစခ်င္တယ္။ တစ္ရက္တန္သည္၊ ႏွစ္ရက္တန္သည္ စသည္ေပါ့)
၃။ တူမွ်ေသာ စာဂရွိရမယ္၊
(စာဂဆုိတာ စြန္႔လႊတ္မႈ၊ အလွဴေပးတာပါပဲ။ အလွဴေပးတယ္ဆုိတာက ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာတင္ မဟုတ္ပါဘူး။ တျခားဘာသာေတြလည္း ေပးေနႀက၊ ကမ္းေနႀကတာပါပဲ။ Bill Gates တုိ႔ လွဴတာမ်ား ႀသခ်ရေလာက္ေအာင္ပါပဲေနာ္။ သူတုိ႔က ကုသိုလ္၊ အလွဴဆုိၿပီး Lable မတပ္တာပဲ ရွိတယ္။ ဘယ္ေလာက္လွဴမယ္ဆုိၿပီးေတာ့ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးသား အရင္တုိင္ပင္ သင့္တယ္။ ႏွစ္ဦးသေဘာတူၿပီးမွ ေပးလွဴရင္ လွဴၿပီးတဲ့ေနာက္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို ရတာေပါ့)
၄။ တူမွ်ေသာ ပညာရွိရမယ္လုိ႔ ေဟာေတာ္မူပါတယ္။
(လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး၊ ဘာသာေရး စသည့္အေရးေပါင္းမ်ားစြာ ဒါကေတာ့ သည္လုိ ျဖစ္သင့္ တယ္။ ဟုိက ဟုိလုိ ျဖစ္သင့္တယ္ဆုိၿပီး ႏွစ္ဦးသား တုိင္တုိင္ပင္ပင္၊ ညွိညွိႏႈိင္းႏႈိင္းရွိၿပီး အက်ဳိးအေႀကာင္း၊ အဆုိးအေကာင္းကို ႏွစ္ဦးလုံး နားလည္ထားရမယ္)
ကဲ ခုဘ၀ေရာ၊ ေနာက္ဘ၀ပါဆုံခ်င္ရင္ သည္ေလးပါးနဲ႔ ျပည့္စုံရမယ္တဲ့ေနာ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔ ဒါကုိ ေျပာျပရတာလည္းဆုိေတာ့ ဟုိတစ္ေန႔က ကုိရင္နဲ႔မဒုိးကန္တုိ႔လာေတာ့ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ရဲ႕ အျပဳအမူကို ခန္႔မွန္းၿပီး ေျပာရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
မဒုိးကန္တုိ႔ မလာခင္တုန္းက ဖုန္းဆက္ေတာ့ ဘုန္းဘုန္းဘာဘုဥ္းေပးခ်င္လည္း KFC လား ပီဇာလားဆုိေတာ့ ပီဇာဘုဥ္းေပးမယ္ဆုိၿပီး ေျပာမိလုိက္တယ္။ ေနာက္ေန႔ တကယ္လာေတာ့ ပီဇာဆုိင္က ၁၁-နာရီေလာက္မွ စ-ဖြင့္တယ္။ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ဘုဥ္းေပးတာက ၁၁-ခြဲဆုိေတာ့ မမွီေတာ့ဘူး။ အဲဒါနဲ႔ အဆင္ေျပရာ KFC ပဲ ၀ယ္လာလုိက္တယ္။ မဒုိးကန္က ပီဇာမကပ္လုိက္ရလုိ႔ စိတ္ထဲမွာ တစ္မ်ဳိးေလး ခံစားေနရတယ္ ထင္တယ္။ အဲဒါ ဟုတ္တယ္ဗ်။
ဘုန္းဘုန္းလည္း မႏွစ္က ဒီဇင္ဘာလ ေရႊျပည္ႀကီးကေန အိႏၵိယကို မလာခင္တစ္ပတ္ အလုိေလာက္မွာ နာေရးကူညီမႈအသင္း ဦးေက်ာ္သူကို တစ္သိန္းလွဴဖုိ႔ ေစတနာေပၚလာတယ္။ အခ်ိန္လုေနရတာ အခ်ိန္မရွိေတာ့တာနဲ႔ မလွဴလုိက္ရဘူး။ ခုထိပဲ အေႀကြးတင္ေနသလုိမ်ဳိးႀကီး ခံစားရတယ္ဗ်ာ။ သည္တစ္ခါျပန္ရင္ေတာ့ သြားလွဴျဖစ္ေအာင္ သြားလွဴဦးမယ္။
မဒုိးကန္ ထမင္းစားတာလည္း ဘုန္းဘုန္းနဲ႔ နင္လားငါလားပဲ။ သိလား။ ေက်ာင္းမွာ ထမင္းစားေတာ့ သုံးပန္းကန္ကုန္တယ္တဲ့။ သူက ဂဏန္းကို အရမ္းႀကဳိက္တယ္ဆုိပဲ။ အဲဒီလုိမွန္း သိရင္ ေက်ာင္းသားကို သြား၀ယ္ခုိင္းထားပါတယ္။ ေနာက္ ႀကဳံမွပဲ ေကြ်းမယ္ေနာ္။
ဒုိးကန္တုိ႔ႏွင့္ ဓာတ္ပုံရိုက္မလုိ႔ပါဆုိ ဘက္ထရီက ေဒါင္းေနေရာ...
အားလုံးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ႀကပါေစ...(သည္ညေန ေရႊျပည္ျပန္ေရာက္ၿပီ...အြန္လုိင္းမတက္ျဖစ္၊ ဘေလာ့မလည္ျဖစ္ရင္ မေမ့ေႀကးေနာ္...)
